#37 Slim ondernemen

Slim ondernemen. Dat is wat je moet doen in deze Corona tijd. We zijn zo blij dat wij drie maanden ons huisje vol hebben met gasten die de Corona tijd opvullen. Het is toch fijn als je vaste lasten op deze manier betaald kunnen worden. In de maand juli hebben wij weer drie nieuwe boekingen.. Hoe fijn is dit. Het is nu dan natuurlijk wel zo, dat we niet veel te vertellen hebben in deze 3 maanden het wordt verhuurd en alles gaat rustig zijn gangetje. Maar ok.. Alle ondernemers moeten nu gaan nadenken... Wat gaan wij neerzetten, want hoe lang gaat dit alles duren. De anderhalve meter afstand blijft veel langer dan dat wij ooit met zijn allen gedacht hadden begin maart. En ja, er zijn echt hele slimme ondernemers bij. Neem nou bijvoorbeeld die horecaondernemer die een terras heeft gebouwd met een extra verdieping en een roltrap. Wauw.. Super.. En wat dacht je van Guido Weijers die drie zalen laat uitkijken op hetzelfde podium en zo zijn theatershow voor meer dan 30 mensen kan laten zien dat is 3 keer een zaaltje met 30 mensen is dus 90 man. En zo is iedereen bezig om slim te ondernemen. Dat doet mij weer denken aan een vakantie samen met Nico toen we nog geen kinderen hadden en gingen kamperen. We zouden twee dagen vanuit onze campingplaats in Salzburg, naar Wenen gaan. Een stedentrip maken. Dat is toch wel een aantal uren rijden. Maar in Wenen is er zoveel te beleven en te zien dat we daar dan een nachtje een hotel zouden nemen. Daar konden we ons al best op verheugen. Want van de tent met een luchtbedje, zomaar in een heerlijk bed in een hotel. We zouden deze dagen gebruiken om al het mooie wat Wenen ons te bieden had, te bekijken. De eerste dag zouden we 's middags naar Schönbrunn gaan. Dat is het Schloss van Sissi met de ontelbare kamers waarvan er velen opengesteld waren en ook de prachtige tuinen eromheen. Zo hadden we de hele middag door het Schloss gesloft (hihi) en ook door de tuinen gebanjerd, dus we waren doodmoe aan het einde van die hele warme middag. We hadden honger én waren moe. We lopen naar de parkeerplaats en zouden op zoek gaan naar een hotel. Heel dom van ons, maar dat zouden we op de bonnefooi gaan doen. Eigenlijk zagen we er ook best wel tegenop om dat nu nog allemaal te moeten gaan uitzoeken. Waar gaan we eten en waar gaan we slapen. Haha We moesten wel heel erg lachen toen we achter onze ruitenwisser een flyer zagen zitten met daarop een hotel. Oefff zeer verleidelijk.. Net nu we zo erdoorheen zaten. Dus... We pakte het eraf en stonden dat samen te bekijken. Oké, dit zou natuurlijk wel top zijn, het wordt je zo in je schoot geworpen. We zouden er ook kunnen eten stond er bij. We spreken geen Duits maar dit begrepen we toch wel. Toen we rondkeken zagen we nog meer mensen die een flyer achter hun ruitenwisser hadden en ook mensen die datzelfde briefje stonden te lezen. Kijk nou Niek er staan nog veel meer mensen met zo'n briefje net zoals wij te kijken van hoe en wat. Ineens stond er een oude auto naast ons, en een soort van bouwvakker met werkkleding aan, deed zijn raam open en vroeg aan ons wat we zochten in het Duits. Wij wezen op de flyer en zeiden dat we graag naar dit hotel zouden willen maar niet wisten waar het was. We trokken onze schouders op en deden onze handen omhoog, zo van ik spreek het niet goed maar misschien begrijpt jij wel mijn lichaamstaal. Whahaha... Hij knikte en begreep ons. Hij wees een plekje aan waar we even moesten gaan staan wachten en we begrepen dat hij ons zou gaan voorrijden. Nou ja.. Dat is aardig! Zo zien we ineens, na een paar minuutjes wachten, dat er achter ons nog meerdere auto's kwamen staan en ook bleven wachten. Opeens zagen we de oude auto voor ons komen rijden, en we reden in colone achter de bouwvakker aan. Hij wenkte met zijn arm uit het raam dat we achter hem aan konden gaan. Toen hij na ongeveer tien minuutjes stopte.. Deed hij weer zijn raam open en met zijn hand wees hij naar de rechterkant... Zo van... Daar Is Het Wat U Zoekt... Yesssss... We zagen het hotel van de flyer. Dit was ongelooflijk lief van deze meneer en waren heel blij met zijn aanwijzingen. Je zag dat iedereen hem bedankte of zelfs toeterde... En weg was hij... We gingen ons aanmelden bij de balie. We kregen de sleutel en wij naar onze kamer. Daar doken wij meteen op bed, deden onze handen achter onze hoofd en keken genietend terug op deze mooie dag. Hoe wond